zaterdag 20 april | 20.00 uur

" EEN FEEST VAN EEN VOORSTELLING. " (DE VOLKSKRANT ★★★★★)

Noem het maar liefde

ZA 20 APRIL | 20.00 UUR

Anniek Pheifer en Jeroen Spitzenberger spelen de hoofdrollen in Noem het maar liefde, een gloednieuwe komedie van Ilja Leonard Pfeijffer. Het stuk is een estafette van ontmoetingen die zich afspelen in het fameuze Majestic Imperial Hotel, waar in honderden kamers ruimte is voor eenzaamheid. De oude rockster en zijn willige groupie, de corpulente directeur en zijn ambitieuze secretaresse, de homoseksuele barman en de alleenstaande vrouw, het bejaarde stel, de succesvollen en de mislukten, er is één ding wat hen bindt: allemaal snakken ze naar ware liefde.


Pfeijffer laat op ironische, vileine en ontroerende wijze zijn licht schijnen op de liefde in de 21e eeuw, waarin seks en liefde niet zelden met elkaar worden verward, met alle gevolgen van dien. De scènes worden aaneengesmeed door een live-band, gevormd door de acteurs zelf, o.l.v. Viktor Griffioen. In een regie van artistiek leider Michel Sluysmans wordt Noem het maar liefdeeen hilarische en ontroerende reis langs bedrog, eenzaamheid, verleiding, verlangen en intimiteit.

" De acteurs leven zich uit, komen tot hun recht, geven swing en debiteren en passant liefdespoëzie." (NRC ★★★★)

Bekijk de trailer

This video has been disabled until you accept marketing cookies. Manage your preferences here or directly accept targeting cookies.

INTERVIEW
Anniek Pheifer & Jeroen Spitzenberger


Anniek en Jeroen over ‘het enige thema dat ons allen bezighoudt’ en hun rol als bejaard liefdesstel.


De liefde

Anniek: “Noem het maar liefde gaat over de zoektocht van de mens naar liefde. Hét thema dat ons allen bezighoudt en bindt. Vanuit de setting van het chique Majestic Imperial Hotel trekt een breed pallet personages in allerlei verschillende relatievormen voorbij. Je ziet verwoestende liefde, prille liefde, seks die wordt verward met liefde, ingeslapen liefde en vastgeroeste liefde. In elke scène zit denk ik wel íets herkenbaars uit je eigen liefdesleven of fantasie.”

Jeroen: “Het stuk zit vol groteske personages en scènes die je prikkelen om na te denken over wat liefde eigenlijk is en hoe vrij je liefde kunt invullen. Het meest extreme voorbeeld is een jongen die samenwoont met een seksrobot waarop hij al zijn verlangens projecteert. Waarom zou dát eigenlijk geen echte liefde kunnen zijn? Is liefde niet altijd projectie?”


De hoofdrol

Anniek: “Ik speel Cat, die als meisje besluit dat rockster Mitch haar grote liefde is, ook al behandelt hij haar helemaal niet aardig. Hun liefdesgeschiedenis vormt de rode draad in Noem het maar liefde. In het hotel viert het inmiddels bejaarde stel dat ze elkaar vijftig jaar kennen. Nou ja, Mitch is dement en weet niks meer van het verleden, niet eens dat hij een rocklegende is. Daarom besluit Cat om hem hun liefdesverhaal opnieuw te vertellen.”

“Zoals in al het werk van Pfeijffer lopen fantasie en werkelijkheid mooi door elkaar. Cat vertelt Mitch hoe ze zou willen dat hun liefde was geweest. In flashbacks ziet het publiek hoe cru het er werkelijk aan toe ging. Dat is hard, maar ook zeer geestig. Toch is Cat één van de weinige personages die de ware liefde vindt. Ze verlangde niks terug, dat maakt haar liefde puur. Nu Mitch afhankelijk van haar is, heeft ze eindelijk de man die ze altijd wilde.”


Jeroen: “Ik speel de rockgod Mitch, in zijn jonge jaren viriel en extreem indrukwekkend: alle vrouwen wilden met hem naar bed. Hij werd geadoreerd door fans, maar ook door zijn eigen vrouw Cat. In het stuk zie je de rockster tragisch eindigen als een hulpbehoevende oude man. Ik vind het een waanzinnig interessante en moeilijke rol om te spelen. Ik probeer de kwetsbaarheid en emoties van ouder wordende mensen recht te doen. Wat Mitch doormaakt, kan ons straks allemaal overkomen.”


De muziek

Anniek: “Er zit veel livemuziek in het stuk. Zelf zing ik twee liedjes: 'Let’s call it love' en 'Walk in the woods'. Het fijne aan muziek is dat deze direct naar je hart en buik gaat. Muziek kan een scène net die extra klap geven die nodig is om een dieper laagje toe te voegen of de sfeer te veranderen.”

Jeroen: “In het openingsnummer 'Let’s call it love' zit ik achter de drums. Ik vind het fijn om een beetje te roffelen. Je spreekt letterlijk andere gedeelten in je hersenen aan. Maar wat ik vooral een enorme joy vind is dat ik omringd ben door zoveel veelzijdige talenten. Toneelgroep Maastricht werkt met zulke goeie acteurs die dan ook nog talentvolle musici blijken te zijn. Echt, petje af.”


Over elkaar

Jeroen: “Anniek en ik hebben bij het Nationaal Toneel (Blauwdruk voor een nog beter leven, Verre Vrienden) en op verschillende filmsets (Bumperkleef) al zeer intensieve maakprocessen meegemaakt. Wij kunnen met elkaar lezen en schrijven. Wat Anniek zo goed maakt, is haar gevoelige radar voor menselijk struggles. Pas als je het gevoel bitter sweet snapt, zoals Anniek dat doet, kun je het ook spelen. Daarnaast heeft ze als actrice iets ondoorgrondelijks en raadselachtigs. Dat maakt haar spannend en onvoorspelbaar om naar te kijken.”

Anniek: “Jeroen is erg taalgevoelig en heeft een makkelijk acteertalent. Daarmee bedoel ik dat hij heel ontspannen speelt. Alsof het geen enkele moeite kost. Dat gevoel kun je ook wel eens hebben als je mensen heel goed en soepel een berg af ziet skiën. Bovendien kan ik erg met hem lachen. Jeroen kan droevige mensen zó grappig spelen. Daar moet je echt een bepaalde sensitiviteit voor hebben.”


Toneel versus film

Jeroen: “Op toneel mag het allemaal wat grootser, gekker en fantasierijker, kortom minder naturalistischer dan bij film. Dat geeft mij meer ruimte als acteur.”

Anniek: “Als ik moet kiezen: toneel! In mijn oude vriendenboekjes staat ook dat ik toneelspeelster wil worden, geen filmster. Ik houd van het kinderlijke aspect van toneel: in het theater voelt acteren letterlijk als spelen. Als het licht aangaat, kan ik oprecht ontroerd raken. Op toneel voel ik me echt vrij.”


Door Ingrid Beckers

“In elke scène zit wel iets herkenbaars uit je eigen liefdesleven of fantasie”

This video has been disabled until you accept marketing cookies. Manage your preferences here or directly accept targeting cookies.

VIDEO
Liefde is...

This video has been disabled until you accept marketing cookies. Manage your preferences here or directly accept targeting cookies.
This video has been disabled until you accept marketing cookies. Manage your preferences here or directly accept targeting cookies.
This video has been disabled until you accept marketing cookies. Manage your preferences here or directly accept targeting cookies.

INTERVIEW
Huisschrijver Ilja Leonard Pfeijffer schrijft estafette voorstelling over liefde en eenzaamheid


“Iedereen verlangt naar liefde en geborgenheid”, zegt schrijver Ilja Leonard Pfeijffer. “Het grappige en schrijnende is dat liefde altijd wordt verward met seks en lust.” Noem het maar liefde heet dan ook het nieuwe theaterstuk van Pfeijffer voor Toneelgroep Maastricht. “Het is een estafette voorstelling. In een sjiek Amerikaans hotel komt een heel scala aan personages voorbij. Allemaal zijn ze op bijna panische wijze op zoek naar die ene partner om hun eenzaamheid te bestrijden. Dat blijkt verdomd ingewikkeld in onze moderne tijd van levensechte seksrobots, datingapps en dat hele #MeToo.”

WIN

Wil jij kans maken op kaarten voor Noem het maar liefde?


Dat kan! We verloten 2 x 2 vrijkaarten. Beantwoord hiervoor de volgende vraag via onderstaand formulier: 'In welke televisieserie op NPO is Jeroen Spitzenberger momenteel te zien?'


Vul hieronder het juiste antwoord in. Op maandag 15 april 2019 maken we de winnaar bekend!

INTERVIEW
Regisseur Michel Sluysmans aan het woord


Het nieuwe toneelstuk van Toneelgroep Maastricht gaat over dat ene thema in het leven dat er echt toe doet: de liefde. “Hoe zien liefde, seks, genegenheid en de zoektocht naar de ware er eigenlijk uit in onze moderne tijd?”, vroeg regisseur Michel Sluysmans zich af. Zijn antwoord ligt besloten in Noem het maar liefde, met Anniek Pheifer en Jeroen Spitzenberger in de hoofdrol. “De voorstelling bestaat uit allemaal slices of love. In de setting van een hotel trekt een heel scala personages en liefdesscènes voorbij.”


Noem het maar liefde is geschreven door de bekende Nederlandse romancier Ilja Leonard Pfeijffer (o.a. 'Grand Hotel Europa', 'La Superba'), sinds 2016 huisschrijver van Toneelgroep Maastricht. Regisseur Michel Sluysmans nodigde hem uit een stuk te schrijven over liefde en seks in de 21e eeuw. “Liefde is het belangrijkste thema in een mensenleven dat altijd in alle theaterstukken, boeken, films en liedjes terugkomt. We kennen allemaal het gevoel van vlinders in de buik en afgewezen worden terwijl je dacht dat het voor altijd was. En in ons digitale tijdperk is het er allemaal niet gemakkelijker op geworden. Binnen vijf minuten heb je een seksdate via de app. Maar hoe vinden moderne, eenzame zielen waarachtige liefde? En wat is dat eigenlijk? Ik verwacht dat dit stuk voor velen herkenbaar zal zijn, wie weet woorden geeft aan de eigen situatie.”


Noem het maar liefde speelt zich af in het chique Amerikaanse Majestic Imperial Hotel. Sluysmans: “We leren een bont gezelschap individuen en stelletjes kennen: van carrièregerichte powervrouwen tot stille rukkers en de directeur met zijn verleidelijke secretaresse. Ze vormen een volledige arbitraire dwarsdoorsnede van de Nederlandse samenleving. Al zijn ze, zoals het Pfeijffer betaamt, allen zeer welbespraakt. Maar met hun bravoure en virtuoos taalgebruik kunnen de personages hun eenzaamheid niet verhullen. Ze verwarren liefde met seks, met alle gevolgen van dien.


In het stuk beschrijft Pfeijffer de zoektocht van de moderne mens naar ware liefde op zijn bekende ironische wijze. “Er valt ontzettend veel te lachen”, grijnst Sluysmans. “Maar niet zonder ontroering. De beste humor is overwonnen droefheid, pijnlijk en grappig tegelijkertijd.”


“Het leuke aan Noem het maar liefde is dat elke scène begint met een cliché dat de verwachtingen van het publiek gaandeweg doet kantelen. Neem personage Bridget, een stereotype single vrouw van 36, die verlangt naar een Tinderboy voor een snelle wip. Maar de Tinderhunks die ze spreekt, horen haar biologische wekker rinkelen en wijzen haar af. Het tragische is: Bridget wíl helemaal geen kinderen. Ze haat ze! Het enige wat ze wil is ongecompliceerd bemind worden. Maak dat maar eens duidelijk.”


Sluysmans wilde geen cynisch stuk maken, zegt hij. “In hoofdlijnen is Noem het maar liefde een romantische vertelling die je de hoop geeft dat het ergens nog goed komt. Twee personages slagen erin de ware liefde te vinden. Zoals de contactgestoorde jongen die een liefdesrelatie heeft met een levensechte seksrobot. Hij koestert oprechte gevoelens en projecteert al zijn verlangens op de pop. Is dat pervers? Treurig? Of doen wij dat niet ergens allemaal als we verliefd zijn?”

“De liefde tussen de man en zijn sekspop is een metafoor voor echte liefde. Want in de ogen van Ilja Leonard Pfeijffer is ware liefde geen transactie van geven en nemen. Pas als je geeft zonder iets terug te vragen is de liefde echt en puur. Dat is een heel romantische gedachte.”